101. நன்றியில் செல்வம்Thirukkural 101: Wealth without Benefaction

வைத்தான்வாய் சான்ற பெரும்பொருள் அஃதுண்ணான்
செத்தான் செயக்கிடந்தது இல்

Vaiththaanvaai Saandra Perumporul Aqdhunnaan
Seththaan Seyakkitandhadhu Il

Who fills his house with ample store, enjoying none, Is dead Nought with the useless heap is done

பொருளானாம் எல்லாமென்று ஈயாது இவறும்
மருளானாம் மாணாப் பிறப்பு

Porulaanaam Ellaamendru Eeyaadhu Ivarum
Marulaanaam Maanaap Pirappu

Who giving nought, opines from wealth all blessing springs, Degraded birth that doting miser's folly brings

ஈட்டம் இவறி இசைவேண்டா ஆடவர்
தோற்றம் நிலக்குப் பொறை

Eettam Ivari Isaiventaa Aatavar
Thotram Nilakkup Porai

Who lust to heap up wealth, but glory hold not dear, It burthens earth when on the stage of being they appear

எச்சமென்று என்எண்ணுங் கொல்லோ ஒருவரால்
நச்சப் படாஅ தவன்

Echchamendru Enennung Kollo Oruvaraal
Nachchap Pataaa Thavan

Whom no one loves, when he shall pass away, What doth he look to leave behind, I pray

கொடுப்பதூஉம் துய்ப்பதூஉம் இல்லார்க்கு அடுக்கிய
கோடியுண் டாயினும் இல்

Kotuppadhooum Thuyppadhooum Illaarkku Atukkiya
Kotiyun Taayinum Il

Amid accumulated millions they are poor, Who nothing give and nought enjoy of all they store

ஏதம் பெருஞ்செல்வம் தான்துவ்வான் தக்கார்க்கொன்று
ஈதல் இயல்பிலா தான்

Edham Perunjelvam Thaandhuvvaan Thakkaarkkondru
Eedhal Iyalpilaa Thaan

Their ample wealth is misery to men of churlish heart, Who nought themselves enjoy, and nought to worthy men impart

அற்றார்க்கொன்று ஆற்றாதான் செல்வம் மிகநலம்
பெற்றாள் தமியள்மூத் தற்று

Atraarkkondru Aatraadhaan Selvam Mikanalam
Petraal Thamiyalmooth Thatru

Like woman fair in lonelihood who aged grows, Is wealth of him on needy men who nought bestows

நச்சப் படாதவன் செல்வம் நடுவூருள்
நச்சு மரம்பழுத் தற்று

Nachchap Pataadhavan Selvam Natuvoorul
Nachchu Marampazhuth Thatru

When he whom no man loves exults in great prosperity,' / Tis as when fruits in midmost of the town some poisonous tree

அன்பொரீஇத் தற்செற்று அறநோக்காது ஈட்டிய
ஒண்பொருள் கொள்வார் பிறர்

Anporeeith Tharsetru Aranokkaadhu Eettiya
Onporul Kolvaar Pirar

Who love abandon, self-afflict, and virtue's way forsake / To heap up glittering wealth, their hoards shall others take

சீருடைச் செல்வர் சிறுதுனி மாரி
வறங்கூர்ந் தனையது உடைத்து

Seerutaich Chelvar Sirudhuni Maari
Varangoorn Thanaiyadhu Utaiththu

'Tis as when rain cloud in the heaven grows day, When generous wealthy man endures brief poverty