107. இரவச்சம்Thirukkural 107: The Dread of Mendicancy

கரவாது உவந்தீயும் கண்ணன்னார் கண்ணும்
இரவாமை கோடி உறும்

Karavaadhu Uvandheeyum Kannannaar Kannum
Iravaamai Koti Urum

Ten million-fold 'tis greater gain, asking no alms to live, Even from those, like eyes in worth, who nought concealing gladly give

இரந்தும் உயிர்வாழ்தல் வேண்டின் பரந்து
கெடுக உலகியற்றி யான்

Irandhum Uyirvaazhdhal Ventin Parandhu
Ketuka Ulakiyatri Yaan

If he that shaped the world desires that men should begging go, Through life's long course, let him a wanderer be and perish so

இன்மை இடும்பை இரந்துதீர் வாமென்னும்
வன்மையின் வன்பாட்ட தில்

Inmai Itumpai Irandhudheer Vaamennum
Vanmaiyin Vanpaatta Thil

Nothing is harder than the hardness that will say,' / The plague of penury by asking alms we'll drive away.'

இடமெல்லாம் கொள்ளாத் தகைத்தே இடமில்லாக்
காலும் இரவொல்லாச் சால்பு

Itamellaam Kollaath Thakaiththe Itamillaak
Kaalum Iravollaach Chaalpu

Who ne'er consent to beg in utmost need, their worth / Has excellence of greatness that transcends the earth

தெண்ணீர் அடுபுற்கை ஆயினும் தாள்தந்தது
உண்ணலின் ஊங்கினிய தில்

Thenneer Atupurkai Aayinum Thaaldhandhadhu
Unnalin Oonginiya Thil

Nothing is sweeter than to taste the toil-won cheer, Though mess of pottage as tasteless as the water clear

ஆவிற்கு நீரென்று இரப்பினும் நாவிற்கு
இரவின் இளிவந்த தில்

Aavirku Neerendru Irappinum Naavirku
Iravin Ilivandha Thil

E'en if a draught of water for a cow you ask, Nought's so distasteful to the tongue as beggar's task

இரப்பன் இரப்பாரை எல்லாம் இரப்பின்
கரப்பார் இரவன்மின் என்று

Irappan Irappaarai Ellaam Irappin
Karappaar Iravanmin Endru

One thing I beg of beggars all, 'If beg ye may, Of those who hide their wealth, beg not, I pray.'

இரவென்னும் ஏமாப்பில் தோணி கரவென்னும்
பார்தாக்கப் பக்கு விடும்

Iravennum Emaappil Thoni Karavennum
Paardhaakkap Pakku Vitum

The fragile bark of beggary / Wrecked on denial's rock will lie

இரவுள்ள உள்ளம் உருகும் கரவுள்ள
உள்ளதூஉம் இன்றிக் கெடும்

Iravulla Ullam Urukum Karavulla
Ulladhooum Indrik Ketum

The heart will melt away at thought of beggary, With thought of stern repulse 'twill perish utterly

கரப்பவர்க்கு யாங்கொளிக்கும் கொல்லோ இரப்பவர்
சொல்லாடப் போஒம் உயிர்

Karappavarkku Yaangolikkum Kollo Irappavar
Sollaatap Poom Uyir

E'en as he asks, the shamefaced asker dies; Where shall his spirit hide who help denies