113. காதற் சிறப்புரைத்தல்Thirukkural 113: Declaration of Love"s special Excellence

பாலொடு தேன்கலந் தற்றே பணிமொழி
வாலெயிறு ஊறிய நீர்

Paalotu Thenkalan Thatre Panimozhi
Vaaleyiru Ooriya Neer

The dew on her white teeth, whose voice is soft and low, Is as when milk and honey mingled flow

உடம்பொடு உயிரிடை என்னமற் றன்ன
மடந்தையொடு எம்மிடை நட்பு

Utampotu Uyiritai Ennamar Ranna
Matandhaiyotu Emmitai Natpu

Between this maid and me the friendship kind / Is as the bonds that soul and body bind

கருமணியிற் பாவாய்நீ போதாயாம் வீழும்
திருநுதற்கு இல்லை இடம்

Karumaniyir Paavaainee Podhaayaam Veezhum
Thirunudharku Illai Itam

For her with beauteous brow, the maid I love, there place is none; To give her image room, O pupil of mine eye, begone

வாழ்தல் உயிர்க்கன்னள் ஆயிழை சாதல்
அதற்கன்னள் நீங்கும் இடத்து

Vaazhdhal Uyirkkannal Aayizhai Saadhal
Adharkannal Neengum Itaththu

Life is she to my very soul when she draws nigh; Dissevered from the maid with jewels rare, I die

உள்ளுவன் மன்யான் மறப்பின் மறப்பறியேன்
ஒள்ளமர்க் கண்ணாள் குணம்

Ulluvan Manyaan Marappin Marappariyen
Ollamark Kannaal Kunam

I might recall, if I could once forget; but from my heart / Her charms fade not, whose eyes gleam like the warrior's dart

கண்ணுள்ளின் போகார் இமைப்பின் பருகுவரா
நுண்ணியர்எம் காத லவர்

Kannullin Pokaar Imaippin Parukuvaraa
Nunniyarem Kaadha Lavar

My loved one's subtle form departs not from my eyes; I wink them not, lest I should pain him where he lies

கண்ணுள்ளார் காத லவராகக் கண்ணும்
எழுதேம் கரப்பாக்கு அறிந்து

Kannullaar Kaadha Lavaraakak Kannum
Ezhudhem Karappaakku Arindhu

My love doth ever in my eyes reside; I stain them not, fearing his form to hide

நெஞ்சத்தார் காத லவராக வெய்துண்டல்
அஞ்சுதும் வேபாக் கறிந்து

Nenjaththaar Kaadha Lavaraaka Veydhuntal
Anjudhum Vepaak Karindhu

Within my heart my lover dwells; from food I turn / That smacks of heat, lest he should feel it burn

இமைப்பின் கரப்பாக்கு அறிவல் அனைத்திற்கே
ஏதிலர் என்னும் இவ் வூர்

Imaippin Karappaakku Arival Anaiththirke
Edhilar Ennum Iv Voor

I fear his form to hide, nor close my eyes:' / Her love estranged is gone!' the village cries

உவந்துறைவர் உள்ளத்துள் என்றும் இகந்துறைவர்
ஏதிலர் என்னும் இவ் வூர்

Uvandhuraivar Ullaththul Endrum Ikandhuraivar
Edhilar Ennum Iv Voor

Rejoicing in my very soul he ever lies;' / Her love estranged is gone far off!' the village cries