104. உழவுThirukkural 104: Farming

சுழன்றும்ஏர்ப் பின்னது உலகம் அதனால்
உழந்தும் உழவே தலை

Suzhandrumerp Pinnadhu Ulakam Adhanaal
Uzhandhum Uzhave Thalai

Howe'er they roam, the world must follow still the plougher's team; Though toilsome, culture of the ground as noblest toil esteem

உழுவார் உலகத்தார்க்கு ஆணிஅஃ தாற்றாது
எழுவாரை எல்லாம் பொறுத்து

Uzhuvaar Ulakaththaarkku Aaniaq Thaatraadhu
Ezhuvaarai Ellaam Poruththu

The ploughers are the linch-pin of the world; they bear / Them up who other works perform, too weak its toils to share

உழுதுண்டு வாழ்வாரே வாழ்வார்மற் றெல்லாம்
தொழுதுண்டு பின்செல் பவர்

Uzhudhuntu Vaazhvaare Vaazhvaarmar Rellaam
Thozhudhuntu Pinsel Pavar

Who ploughing eat their food, they truly live: / The rest to others bend subservient, eating what they give

பலகுடை நீழலும் தங்குடைக்கீழ்க் காண்பர்
அலகுடை நீழ லவர்

Palakutai Neezhalum Thangutaikkeezhk Kaanpar
Alakutai Neezha Lavar

O'er many a land they 'll see their monarch reign, Whose fields are shaded by the waving grain

இரவார் இரப்பார்க்கொன்று ஈவர் கரவாது
கைசெய்தூண் மாலை யவர்

Iravaar Irappaarkkondru Eevar Karavaadhu
Kaiseydhoon Maalai Yavar

They nothing ask from others, but to askers give, Who raise with their own hands the food on which they live

உழவினார் கைம்மடங்கின் இல்லை விழைவதூஉம்
விட்டேம்என் பார்க்கும் நிலை

Uzhavinaar Kaimmatangin Illai Vizhaivadhooum
Vittemen Paarkkum Nilai

For those who 've left what all men love no place is found, When they with folded hands remain who till the ground

தொடிப்புழுதி கஃசா உணக்கின் பிடித்தெருவும்
வேண்டாது சாலப் படும்

Thotippuzhudhi Kaqsaa Unakkin Pitiththeruvum
Ventaadhu Saalap Patum

Reduce your soil to that dry state, When ounce is quarter-ounce's weight; Without one handful of manure, Abundant crops you thus secure

ஏரினும் நன்றால் எருவிடுதல் கட்டபின்
நீரினும் நன்றதன் காப்பு

Erinum Nandraal Eruvitudhal Kattapin
Neerinum Nandradhan Kaappu

To cast manure is better than to plough; Weed well; to guard is more than watering now

செல்லான் கிழவன் இருப்பின் நிலம்புலந்து
இல்லாளின் ஊடி விடும்

Sellaan Kizhavan Iruppin Nilampulandhu
Illaalin Ooti Vitum

When master from the field aloof hath stood; Then land will sulk, like wife in angry mood

இலமென்று அசைஇ இருப்பாரைக் காணின்
நிலமென்னும் நல்லாள் நகும்

Ilamendru Asaii Iruppaaraik Kaanin
Nilamennum Nallaal Nakum

The earth, that kindly dame, will laugh to see, Men seated idle pleading poverty