105. நல்குரவுThirukkural 105: Poverty

இன்மையின் இன்னாதது யாதெனின் இன்மையின்
இன்மையே இன்னா தது

Inmaiyin Innaadhadhu Yaadhenin Inmaiyin
Inmaiye Innaa Thadhu

You ask what sharper pain than poverty is known; Nothing pains more than poverty, save poverty alone

இன்மை எனவொரு பாவி மறுமையும்
இம்மையும் இன்றி வரும்

Inmai Enavoru Paavi Marumaiyum
Immaiyum Indri Varum

Malefactor matchless! poverty destroys / This world's and the next world's joys

தொல்வரவும் தோலும் கெடுக்கும் தொகையாக
நல்குரவு என்னும் நசை

Tholvaravum Tholum Ketukkum Thokaiyaaka
Nalkuravu Ennum Nasai

Importunate desire, which poverty men name, Destroys both old descent and goodly fame

இற்பிறந்தார் கண்ணேயும் இன்மை இளிவந்த
சொற்பிறக்கும் சோர்வு தரும்

Irpirandhaar Kanneyum Inmai Ilivandha
Sorpirakkum Sorvu Tharum

From penury will spring, 'mid even those of noble race, Oblivion that gives birth to words that bring disgrace

நல்குரவு என்னும் இடும்பையுள் பல்குரைத்
துன்பங்கள் சென்று படும்

Nalkuravu Ennum Itumpaiyul Palkuraith
Thunpangal Sendru Patum

From poverty, that grievous woe, Attendant sorrows plenteous grow

நற்பொருள் நன்குணர்ந்து சொல்லினும் நல்கூர்ந்தார்
சொற்பொருள் சோர்வு படும்

Narporul Nankunarndhu Sollinum Nalkoorndhaar
Sorporul Sorvu Patum

Though deepest sense, well understood, the poor man's words convey, Their sense from memory of mankind will fade away

அறஞ்சாரா நல்குரவு ஈன்றதா யானும்
பிறன்போல நோக்கப் படும்

Aranjaaraa Nalkuravu Eendradhaa Yaanum
Piranpola Nokkap Patum

From indigence devoid of virtue's grace, The mother e'en that bare, estranged, will turn her face

இன்றும் வருவது கொல்லோ நெருநலும்
கொன்றது போலும் நிரப்பு

Indrum Varuvadhu Kollo Nerunalum
Kondradhu Polum Nirappu

And will it come today as yesterday, The grief of want that eats my soul away

நெருப்பினுள் துஞ்சலும் ஆகும் நிரப்பினுள்
யாதொன்றும் கண்பாடு அரிது

Neruppinul Thunjalum Aakum Nirappinul
Yaadhondrum Kanpaatu Aridhu

Amid the flames sleep may men's eyelids close, In poverty the eye knows no repose

துப்புர வில்லார் துவரத் துறவாமை
உப்பிற்கும் காடிக்கும் கூற்று

Thuppura Villaar Thuvarath Thuravaamai
Uppirkum Kaatikkum Kootru

Unless the destitute will utterly themselves deny, They cause their neighbour's salt and vinegar to die