126. நிறையழிதல்Thirukkural 126: Reserve Overcome

காமக் கணிச்சி உடைக்கும் நிறையென்னும்
நாணுத்தாழ் வீழ்த்த கதவு

Kaamak Kanichchi Utaikkum Niraiyennum
Naanuththaazh Veezhththa Kadhavu

Of womanly reserve love's axe breaks through the door, Barred by the bolt of shame before

காமம் எனவொன்றோ கண்ணின்றென் நெஞ்சத்தை
யாமத்தும் ஆளும் தொழில்

Kaamam Enavondro Kannindren Nenjaththai
Yaamaththum Aalum Thozhil

What men call love is the one thing of merciless power; It gives my soul no rest, e'en in the midnight hour

மறைப்பேன்மன் காமத்தை யானோ குறிப்பின்றித்
தும்மல்போல் தோன்றி விடும்

Maraippenman Kaamaththai Yaano Kurippindrith
Thummalpol Thondri Vitum

I would my love conceal, but like a sneeze / It shows itself, and gives no warning sign

நிறையுடையேன் என்பேன்மன் யானோஎன் காமம்
மறையிறந்து மன்று படும்

Niraiyutaiyen Enpenman Yaanoen Kaamam
Maraiyirandhu Mandru Patum

In womanly reserve I deemed myself beyond assail; But love will come abroad, and casts away the veil

செற்றார்பின் செல்லாப் பெருந்தகைமை காமநோய்
உற்றார் அறிவதொன்று அன்று

Setraarpin Sellaap Perundhakaimai Kaamanoi
Utraar Arivadhondru Andru

The dignity that seeks not him who acts as foe, Is the one thing that loving heart can never know

செற்றவர் பின்சேறல் வேண்டி அளித்தரோ
எற்றென்னை உற்ற துயர்

Setravar Pinseral Venti Aliththaro
Etrennai Utra Thuyar

My grief how full of grace, I pray you see! / It seeks to follow him that hateth me

நாணென ஒன்றோ அறியலம் காமத்தால்
பேணியார் பெட்ப செயின்

Naanena Ondro Ariyalam Kaamaththaal
Peniyaar Petpa Seyin

No sense of shame my gladdened mind shall prove, When he returns my longing heart to bless with love

பன்மாயக் கள்வன் பணிமொழி அன்றோநம்
பெண்மை உடைக்கும் படை

Panmaayak Kalvan Panimozhi Andronam
Penmai Utaikkum Patai

The words of that deceiver, versed in every wily art, Are instruments that break through every guard of woman's heart

புலப்பல் எனச்சென்றேன் புல்லினேன் நெஞ்சம்
கலத்தல் உறுவது கண்டு

Pulappal Enachchendren Pullinen Nenjam
Kalaththal Uruvadhu Kantu

'I 'll shun his greeting'; saying thus with pride away I went: / I held him in my arms, for straight I felt my heart relent

நிணந்தீயில் இட்டன்ன நெஞ்சினார்க்கு உண்டோ
புணர்ந்தூடி நிற்பேம் எனல்

Ninandheeyil Ittanna Nenjinaarkku Unto
Punarndhooti Nirpem Enal

'We 'll stand aloof and then embrace': is this for them to say, Whose hearts are as the fat that in the blaze dissolves away