127. அவர்வயின் விதும்பல்Thirukkural 127: Mutual Desire

வாளற்றுப் புற்கென்ற கண்ணும் அவர்சென்ற
நாளொற்றித் தேய்ந்த விரல்

Vaalatrup Purkendra Kannum Avarsendra
Naalotrith Theyndha Viral

My eyes have lost their brightness, sight is dimmed; my fingers worn, With nothing on the wall the days since I was left forlorn

இலங்கிழாய் இன்று மறப்பின்என் தோள்மேல்
கலங்கழியும் காரிகை நீத்து

Ilangizhaai Indru Marappinen Tholmel
Kalangazhiyum Kaarikai Neeththu

O thou with gleaming jewels decked, could I forget for this one day, Henceforth these bracelets from my arms will slip, my beauty worn away

உரன்நசைஇ உள்ளம் துணையாகச் சென்றார்
வரல்நசைஇ இன்னும் உளேன்

Urannasaii Ullam Thunaiyaakach Chendraar
Varalnasaii Innum Ulen

On victory intent, His mind sole company he went; And I yet life sustain And long to see his face again

கூடிய காமம் பிரிந்தார் வரவுள்ளிக்
கோடுகொ டேறுமென் நெஞ்சு

Kootiya Kaamam Pirindhaar Varavullik
Kotuko Terumen Nenju

'He comes again, who left my side, and I shall taste love's joy,'-My heart with rapture swells, when thoughts like these my mind employ

காண்கமன் கொண்கனைக் கண்ணாரக் கண்டபின்
நீங்கும்என் மென்தோள் பசப்பு

Kaankaman Konkanaik Kannaarak Kantapin
Neengumen Mendhol Pasappu

O let me see my spouse again and sate these longing eyes! / That instant from my wasted frame all pallor flies

வருகமன் கொண்கன் ஒருநாள் பருகுவன்
பைதல்நோய் எல்லாம் கெட

Varukaman Konkan Orunaal Parukuvan
Paidhalnoi Ellaam Keta

O let my spouse but come again to me one day! / I'll drink that nectar: wasting grief shall flee away

புலப்பேன்கொல் புல்லுவேன் கொல்லோ கலப்பேன்கொல்
கண்அன்ன கேளிர் விரன்

Pulappenkol Pulluven Kollo Kalappenkol
Kananna Kelir Viran

Shall I draw back, or yield myself, or shall both mingled be, When he returns, my spouse, dear as these eyes to me

வினைகலந்து வென்றீக வேந்தன் மனைகலந்து
மாலை அயர்கம் விருந்து

Vinaikalandhu Vendreeka Vendhan Manaikalandhu
Maalai Ayarkam Virundhu

O would my king would fight, o'ercome, devide the spoil; At home, to-night, the banquet spread should crown the toil

ஒருநாள் எழுநாள்போல் செல்லும்சேண் சென்றார்
வருநாள்வைத்து ஏங்கு பவர்க்கு

Orunaal Ezhunaalpol Sellumsen Sendraar
Varunaalvaiththu Engu Pavarkku

One day will seem like seven to those who watch and yearn / For that glad day when wanderers from afar return

பெறின்என்னாம் பெற்றக்கால் என்னாம் உறினென்னாம்
உள்ளம் உடைந்துக்கக் கால்

Perinennaam Petrakkaal Ennaam Urinennaam
Ullam Utaindhukkak Kaal

What's my return, the meeting hour, the wished-for greeting worth, If she heart-broken lie, with all her life poured forth